دوشنبه، ۵ آبان ۱۴۰۴
Extraction یا عصارهگیری، همان لحظهای است که تمام تلاش مزرعه و رُست به طعم تبدیل میشود.
در واقع دمآوری قهوه، یک فرآیند شیمیفیزیکی دقیق است که با ریاضی شروع میشود و با احساس تمام.
TDS و Extraction Yield
برای دمآوری دقیق، باید دو پارامتر را بشناسی:
TDS: غلظت مواد محلول در فنجان (قدرت).
EY: درصد مواد استخراجشده از دانه (درجهی استخراج).
اگر EY پایین باشد، طعم تُنک و ترش میشود؛ اگر زیاد باشد، تلخ و خشک.
محدودهی ایدهآل معمولاً بین ۱۸ تا ۲۲ درصد است.
متغیرهای کنترل
نسبت قهوه به آب (Brew ratio)
اندازهی grind
دمای آب
زمان تماس
هر تغییر کوچک در این متغیرها، توازن فنجان را جابهجا میکند.
مثلاً grind ریزتر → استخراج بیشتر، اما احتمال over-extraction بالا میرود.
انتخاب روش دمآوری
Pour-over برای وضوح و کنترل، Immersion برای body، و Espresso برای غلظت و شدت طعم.
اما هدف در همه یکیست: رسیدن به توازن بین وضوح، شیرینی و ساختار.
جمعبندی
عصارهگیری یعنی ترجمهی فیزیک به طعم.
اگر دمآوری را بفهمی، میتوانی فنجان را طراحی کنی، نه فقط تکرار.